Monday February 6, 2012
Zoveel mensen, zoveel ideeën. Er komen veel reacties binnen van Ecomama’s en dat is zo inspirerend! Om andere mama’s ook de ruimte te geven om hun ervaringen te delen worden er gastblogs geplaatst. Zoals deze van Mathilde.
Twee gelukkig gehuwde studenten en een wolk van een baby, in een knus flatje, doen onbewust heel eco.
In februari vorig jaar ontdekten we, tot onze verbazing, dat we een kindje verwachtten. Dat we jong papa en mama wilden worden, dat wisten we, maar dit was een grote verrassing! Een mooie studentenbruiloft volgde en een warm nestje voor ons dochtertje moest worden ingericht. Dat vergde wat creativiteit, want een groot budget hadden we niet. Oude meubeltjes van de kringloop een tweede leven geven, leek de beste optie. Zo gezegd zo gedaan, na heel wat ‘geverf’, ‘gestoffeer’ en ‘gedoe’ wonen we inmiddels in een super gezellig huisje. En terugkijkend zouden we het met een groter budget niet anders gedaan hebben.
Uitvinding van de eeuw: kringloop!
De kringloop is in mijn ogen één van de beste uitvindingen van de laatste decennia. Een simpel, maar oh zo slim concept. Je brengt weg wat je niet meer nodig hebt, zodat een ander het weer nuttig kan gebruiken. De kringloop zit er bij mij echt ingebakken. Van jongs af aan nam mijn moeder me op sleeptouw tijdens haar ‘snuffeljachten’ bij de kringloop. We vonden altijd wel iets moois, iets met een verhaal, iets dat een tweede leven verdiende. Daar is het allemaal begonnen. Schilderen, schuren en stofferen zijn me met de paplepel ingegoten. Want kant-en-klaar is een meubelstuk van de kringloop niet. Je kunt het pimpen zoals jij het wilt. En laat DIY nu helemaal hip zijn..!
Stoelen freak
Ik weet nog hoe ik er als klein meisje met mijn neus bovenop zat, wanneer mijn vader een stoeltje stoffeerde. Nu doe ik hem na, zo staan er rond de tafel knetter-originele stoelen met geborduurde schilderijen als bekleding en heb ik een nieuwe, grote, uitdaging gevonden in een echte Chesterfield stoel.
Nu ik er over begin, ‘stoelen’, dat is een soort verslaving van me. Ik vind consuminderen en hergebruik helemaal fantastisch, maar als het op stoelen aan komt, is het wat mij betreft ‘hoe meer hoe beter’. Ze hebben een grote aantrekkingskracht op mij. Vooral stoelen die bij het grof vuil staan. Dan is mijn man de sjaak en moet er met ‘een prachtstoeltje’ achterop naar huis gefietst worden. Want laten staan kan ik ze echt niet. Inmiddels staan er – even tellen- zesentwintig stoelen in onze flat. Heel handig, want er komen nogal eens vrienden langs, maar zoveel..? Dat vroeg om een oplossing. En die heb ik gevonden. In een leuk, creatief tijdschrift las ik over een platform op internet genaamd Etsy.com waarop tienduizenden winkeltjes te vinden zijn met handgemaakte, zelf gepimpte en zelf gevonden spullen. Super leuk en de plek om mijn overschot aan stoelen in de uitverkoop te zetten. Inmiddels staan er nog veel meer van mijn zelfgemaakte spulletjes op en wordt mijn winkeltje Koekblik steeds bekender. Daar geniet ik erg van, want de ideeën voor het pimpen van meubels of het maken van mooie producten van ‘upcycled karton’ blijven maar komen. En door ze ook voor anderen te maken, slibt ons flatje niet dicht en ben ik –onbewust heel eco- met recycling bezig.
Het elfenkamertje
Het feit dat ons wolkje een meisje is, wilden we tijdens de zwangerschap geheim houden. Daarom werd haar kamertje eerst een beetje algemeen. Lichtgrijs en wit met roodgeblokte accentjes. Eigenlijk gebruikten we haar kamertje in het begin vrij weinig, ze sliep, in haar wiegje, gezellig op onze kamer. Nu ze groter wordt en uit het poppige wiegje (opgeknapt en bekleed door mijn moeder) groeit, werd het tijd Eva-Marije’s kamertje grondig te veranderen. Want een kamer die langer dan drie maanden hetzelfde is, daar gaan mijn vingers van kriebelen! Alle meubeltjes kregen een andere plek ( of verfje) de accesoires veranderden en het ledikantje onderging een opknapbeurt. Nu heeft Eef een ‘elfenkamertje’. Niet dat het er dik bovenop ligt, maar de tak met vogeltjes die ik als mobile voor haar gemaakt heb, liet ons dit koosnaampje in het leven roepen.
Altijd een volgend project
Deze week hoop ik weer te beginnen met studeren. Vijf maanden lang alle vrijheid en knus met m’n kleine meisje in de draagzak door het leven gaan, was heerlijk, maar een beetje uitdaging vind ik ook heel fijn. Al betekent dat wel, dat mijn creatieve interieurplannen wat meer naar de achtergrond verschuiven. (Koekblik blijft gewoon ‘gaan’ hoor, ik heb in het voren gewerkt.) Maar één van mijn plannetjes zal wat op de lange baan terecht komen, daarom deel ik het vast met andere ecomama’s , zodat iemand er haar kindje(s) vast blij mee kan maken. Op het balkon staat een oud kastje. Oorspronkelijk is het een nachtkastje, maar het is ook erg handig om het voer voor konijn Rutger, onze GFT verwerker, in te bewaren. Dat bewuste kastje, daar zie ik een ‘homemade’ keukentje voor onze kleine Eef in. Leuk kindvriendelijk verfje erop. Deurtje eruit en een leuk gordijntje ervoor in de plaats. Vier ronde schijven bovenop, ‘als gasfornuis’ en een plaat hardboard erachter (liefst de variant met gaten, bijvoorbeeld van een oude bedbodem) om soeplepels en ander keukengerei op te hangen. Super simpel, super leuk! Ik zie het al helemaal voor me, ons kleine tuttebelletje in de weer met m’n verzameling koekblikken en emaille pannen; ‘want dat maakt zo’n leuk geluid!’ Gelukkig heb ik nog wat respijt, want ze is nog maar een maand of vier…
Mathilde Tempelman is twintig jaar oud en studeert aan het Windesheim in Zwolle, Docentenopleiding Beeldende Kunst en Vormgeving. Mathilde houdt van struinen in musea, tieners enthousiasmeren voor kunst en ze is verliefd op vintage spulletjes. Haar voorkeur voor eco komt voort uit de liefde voor vintage, ze begon onbewust eco door het recyclen van kringloopvondsten en werd gaandeweg steeds ‘groener’.
