Friday January 6, 2012
Zoveel mensen, zoveel ideeën. Er komen veel reacties binnen van Ecomama’s en dat is zo inspirerend! Om andere mama’s ook de ruimte te geven om hun ervaringen te delen worden er gastblogs geplaatst. Zoals deze van Sascha.
Mij inspireert het enorm en het raakt mij als ik steeds weer zie dat spelen zo simpel is en dat het zo ontzettend veel doet in de ontwikkeling van een kind.
Dat spelen zie ik als een vorm van ervaren en daardoor leren van alles om je heen. Iets natuurlijker bestaat niet, want door dat spelen en ervaren, leer je het leven kennen en respecteren, jezelf en de ander kennen en respecteren.
Ik zie dat andersom niet werkt. Wie niet dankbaar is voor het leven, zal moeite hebben dankbaar te zijn voor wat er al is en voor zijn eigen zijn.
Het is LEVEN!
Spelen en dus leren van wat er is, gaat verder dan alleen de woorden “spelen en leren”. Het is LEVEN!
Waarom Spelen?
Nu voel ik mij hartstochtelijk betrokken bij het bevorderen van natuurlijk (buiten)spelen. Het is onlosmakelijk verbonden aan mijn betrokkenheid om ‘leren van het leven zelf’ te bevorderen aan alle mensen die met kinderen opgroeien.
Buiten spelen in en met natuur is een manier waarop je alle leermanieren kunt aanspreken. Buiten speel je alleen of samen, ontdek je de natuur, leer je de seizoenen kennen, ontmoet je andere mensen, worden je zintuigen geprikkeld, kun je afstanden leren inschatten, spelen met tijd, bewegen, creatief zijn met allerlei materialen, filosoferen en de wereld van voeding ontdekken.
Natuur Buiten
Natuur en het leven buiten zie ik als inspiratiebron, tevens rustgevende en leerzame voedingsbron. En wie kan er nu buiten voeding? Zintuiglijke en materiële voeding wordt ons door de natuur geboden. Wij zijn natuur! En zo blijkt natuur onze belangrijkste levensbehoefte.
Natuur is voelen en voelen is natuur. Natuur is Rust, Rust is natuur!
Leren doe je in Rust, met Gevoel, Natuurlijk!
En heel veel techniek door ons bedacht en uitgevoerd is een bestaand proces uit die natuur. Dus dan blijkt de natuur de beste plek om te leren!
Gevaren of schijnveiligheid?
Het gevaar van tekenbeten, vervelende muggen, prikkende rode mieren en brandnetels, gevaarlijke berenklauwen en stekende wespen en mogelijke verkoudheden bij natte haren na een regenbui zijn veelgehoorde mitsen en maren die het vrij buitenspelen voor kinderen belemmeren.
We noemen dat beren op de weg! Want hoe zit het nu met kinderen die (bijna) niet met natuur in aanraking komen, even kunnen wegduiken uit het toeziend oog van vader en moeder, al dat leven daarbuiten niet ontdekken en nauwelijks nog weten wat er uit het bos voor eetbaars te halen valt?
En zijn die gevaren wel reëel? Maakt het uit of een kind uit een boom valt of een klimrek? Of is het meer omdat we het klimrek kunnen beheersen door veiligheidsmaatregelen toe te passen en bij de boom niet? Maar staat die boom van nature niet op zachtere grond? Of zijn die ‘valtegels onder een schommel zachter? Of is het die verantwoordelijkheid die we liever uit handen geven dan dicht bij onszelf houden? Waar we een ander op schuld kunnen wijzen, spreken we onszelf vrij?
Geven we de aarde de schuld van onze ongemakken, of vormen we dit om naar geluk en dankbaarheid, omdat we hier mogen zijn en omdat de aarde ons zoveel geeft?
Verantwoordelijkheid
Kinderen leren dat zij het leven zelf in hand hebben, daar vorm aan mogen geven en dus een belangrijke element in het leven zijn, leer je ze door hen zelf beslissingsrecht te geven over wie zij zijn en wat en hoe zij willen leren en leven.
Talent
Iedereen is hier met een talent en iedereen ontwikkelt op zijn manier dat talent. We leren van iemand met ervaring of door te ervaren. Niet een jongere van een oudere of een domme van een slimmerik.
Een kind is vaak heel bedreven in iets, waar wij als volwassenen in ‘falen’. Het wordt naar mijn mening tijd om kinderen te zien als ontwikkeling op welk vlak dan ook en het doel dat wij ze iets moeten leren, kunnen we beter loslaten. We leren van elkaar en ieder leert op zijn manier toch alleen datgene waarvoor hij interesse heeft.
Zo zal ik nooit leren zingen, want ik bak er gewoon niets van, maar bakken doe ik zingend!
En zo komen we weer bij Spelen met wat er is. Van plakband leren we dat het plakt en wat er allemaal aan kan blijven plakken. Van hars weten we dat het plakt, maar plak jij er twee papiertjes mee aan elkaar?
Belangrijk is dat we spelen met en leren van iets dat onze ontwikkeling duurzaam ten goed komt!
Duurzaam
Duurzaam leven begint bij duurzaam zijn. Wie duurzaam is, zorgt voor het leven, zichzelf en de ander zonder concessies te doen aan zichzelf. Als je doet wat je diep van binnen voelt en vrij bent dat te doen, dan zul je in alles duurzaam handelen. Wie zichzelf recht doet, zal het leven recht doen. Dit is geen geloof, alleen zelfliefde en daarmee als vanzelfsprekend liefde voor alles wat er leeft!
Ecologische handelen
En dat is nu de reden waarom ecologisch beheer, ecologisch denken begint bij dit besef. Wij kunnen nu alles willen beetpakken, schone producten maken, biologisch eten etcetera, maar als we onze bron niet voeden, de kinderen uit onze schoot met al deze belangrijke informatie en als wij hen niet laten zijn wie zij in essentie al zijn, dan zullen we steeds blijven vechten tegen mensen en systemen die geen besef van verbondenheid zullen voelen en dat evenmin kunnen leven!
Ecologisch denken is een leefwijze…Dus laten we het denken weg en gaan we ecologisch voelen…
Ik gun het elk mensenkind op deze planeet om met natuur op te groeien. Want zo ontdek je jouw plek in het leven op deze wereld!
Over Sacha
Sacha Grootenboer is moeder van drie kinderen en is een groot voorstander van duurzaam opvoeden. Zij heeft een duidelijke visie over het ouderschap en deelt graag haar ideeën met anderen. Sacha heeft verschillende therapeutische opleidingen gevolgd, maar gelooft vooral in het luisteren naar je eigen gevoel. In haar webshop OpZijnPlek verkoopt Sacha allerlei leuke producten waarmee kinderen lerend kunnen spelen zoals veel buitenspeelgoed en ook leuke producten voor scholen.
Foto: National Wildlife Federation
