Alleen bevallen zonder verloskundige

Alleen bevallen zonder verloskundige Monday September 17, 2012

Een bevalling is een avontuur dat de moeder beleeft met haar baby. De baby doet het werk. Een beetje tegenwicht voor alle angstige bevallingsverhalen.

Ik had tijdens mijn eerste zwangerschap nooit kunnen bedenken dat het überhaupt kan: alleen bevallen zonder verloskundige. Dat klonk voor mij toen als een doemscenario waarover je in de krant leest. Inmiddels weet ik dat het kan, dat er vrouwen zijn die er bewust voor kiezen en mocht ik ooit weer bevallen dan zou ik het niet erg vinden als de verloskundige er niet op tijd is. Ik kijk compleet anders tegen deze DIY-bevallingen aan dan drie jaar geleden.

Mijn eerste bevalling met man, verloskundige, kraamhulp en stagiaire

Vol vertrouwen koos ik voor mijn eerste bevalling voor een thuisbevalling. Ik had een probleemloze zwangerschap gehad en ik zag er geen lol in om ook naar een ziekenhuis te moeten. Achteraf maar goed ook, want het was de winter met zes weken sneeuwstormen dus we hadden over de rit zeker een paar uur gedaan. Ik vroeg mijn verloskundige of ik me iets aan moest trekken van de ‘ja, maar wat als er iets gebeurt’-verhalen. Zij antwoordde ‘dan halen we het ziekenhuis wel naar jou toe. Bovendien heb ik al zoveel bevallingen gezien dat als één van ons ook maar enigszins het gevoel heeft dat we naar het ziekenhuis moeten, dan hebben we nog tijd genoeg om er te komen.’.

De bevalling begon keurig met weeën. De weeën kwamen steeds iets sneller en dus belden we de verloskundige. Toen zij er was en het tempo omhoog ging belde de verloskundige de kraamhulp. Blijkbaar had ik ergens tijdens een intake gezegd dat ik stagiaires geen probleem vond want hup-a-kee, daar waren er twee. En zo ging het mis. Ach, nou ja…’mis’ ging het niet, maar de voortgang van de weeën en de toch al afwezige persdrang werden niet beter van een huis vol visite. De verloskundige stuurde iedereen naar boven en verdween zelf ook met een pot thee. Ondertussen zat ik maar te denken dat er niet genoeg stoelen stonden boven. En hadden ze al wel iets gegeten? Vonden ze het niet te lang duren etcetera. Alles kwam goed hoor. Ik heb een superzoon en ik was dolgelukkig met mijn thuisbevalling.

Mijn tweede bevalling met man en… de verloskundige

De eerste afspraak die ik met de verloskundige maakte bij mijn tweede bevalling was dat er pas mensen ons huis in mochten komen als de baby er was. Die bevalling ging zo snel, dat vriendlief al een beetje zenuwachtig werd. De verloskundige was er nog maar net, deed haar jas uit en moest toen snel haar hand uit steken om de baby op te vangen. In ons gesprek een paar dagen later zei ze dat ik ook wel het type was om de bevalling zelf te willen doen. Daar was ik werkelijk niet opgekomen. Mijn verloskundige is een topvrouw en een heel ontspannen persoon dus ze mag er eigenlijk best zijn. Ik denk dat dat voor vriendlief in elk geval een hoop stress scheelt.

Vertrouwen hebben

Maar waarom is het zo abnormaal om voor een doe-het-zelfbevalling te kiezen? Waarom denken we dat we sowieso niets zelf kunnen doen? Ik heb alle vertrouwen in mijn lichaam en probleemloze zwangerschappen. Waarom ontstaat in onze maatschappij het plaatje dat overal externe hulp bij moet zijn omdat het anders per definitie mis gaat? (Begrijp me niet verkeerd: het is afschuwelijk als er iets mis gaat.)

Het eerste geboorteverhaal dat ik las in het Nederlands was het verhaal van Agna over de geboorte van haar zoon Tijmen.

Unassisted Childbirth

Inmiddels ben ik dus overtuigd van het belang van ontspanning en rust. De omgeving en aanwezige mensen zijn daarbij een heel belangrijke factor, die invloed kunnen hebben op het verloop van de bevalling.

Veel vrouwen wisten dit al lang. En er zijn heel veel vrouwen die geen enkel bezwaar hebben om wijdbeens op internet te staan met hun ‘unassisted childbirth‘ dus als het onderwerp je aanspreekt moet je zeker eens wat filmpjes gaan bekijken.

In een artikel in de Volkskrant over Doe-het-zelfbevallingen doen moeders hun verhaal. Wat daar vooral opvalt is dat er weinig begrip is voor hun keuze. Dat geloof ik direct aangezien ik al vaak genoeg moest verdedigen dat ik thuis wilde bevallen en niet in het ziekenhuis.

Hoe kijk jij tegen alleen bevallen als bewuste keuze aan?

Ik ben zo benieuwd of meer mensen anders tegen dergelijke bevallingen aan zijn gaan kijken of misschien juist wel fel tegen zijn. Of misschien ben je onbedoeld alleen bevallen…
Je kunt hieronder ook gerust met een fictieve naam reageren.

Foto: How to Get Your Partner on Board With Your “Crazy” Natural Childbirth Idea- A Mans Perspective. En als dit je interessant lijkt moet je je ook zeker eens verdiepen in hypnobirthing.


Vond je het leuk om dit te lezen? Deel het dan met anderen!

  1. Daantje on Monday September 17, 2012 at 7:19

    Ik heb ooit eens een filmpje gezien van een vrouw die in coma was geraakt toen ze 7 maanden zwanger was. die vrouw is gewoon bevallen, zonder dat iemand contact met haar kon maken… Dit heeft me wel doen beseffen dat vrouwen echt wel zelf weten hoe ze een kindje ter wereld moeten brengen. je lichaam neemt het gewoon over van je bewuste…

  2. esther on Monday September 17, 2012 at 14:18

    Oef, dit is een denkertje. Ik ben 2x thuis bevallen en dat was een bewuste keuze, met alleen mijn vriend en de verloskundige erbij. Ik heb erg goed naar mijn lichaam geluisterd en ben helemaal de pijn ‘ingedoken’. Ik zou het alleen niet zonder verloskundige willen doen, daar vind ik het toch net allemaal even te heftig voor. Wat nou als het niet lukt of wat nou als mijn vriend van zijn stokkie gaat? ;) Nope, voor mij graag een coach erbij. Maar respect voor alle andere keuzes die vrouwen maken.

  3. kelly on Monday September 17, 2012 at 14:57

    schetst wel een heel rooskleurig beeld, wat naar mijn idee naar onverantwoord en naief neigt. Natuurlijk kan het goed gaan, maar het kan net zo makkelijk verkeerd eindigen zonder dat daar eerder al aanwijzigen voor zijn. Ik had zelf een topzwangerschap die eindigde in een zware bevalling met ernstige complicaties. Zonder verloskundige was dat echt helemaal misgegaan, want die placenta komt er echt niet altijd vanzelf wel uit, en met goed naar je lichaam luisteren kom je er echt niet altijd, en je kan behoorlijk leegbloeden. Dan maar een bevalling met “bemoeienis” van een verloskundige!!!

  4. Eva on Monday September 17, 2012 at 15:11

    Ontspanning en rust zijn heel belangrijk bij een bevalling, maar waarom kan dat niet met een verloskundige? Ik heb tijdens mijn bevalling (in het ziekenhuis nota bene) de aanwezigheid van de verloskundige aan de ene kant amper gemerkt en aan de andere kant heeft ze me heel goed geholpen. Ik heb volledig het idee dat ik mijn bevalling zelf gedaan heb, dat het rustig en fijn was en ben ook supertrots op die ervaring. In mijn geval was de aanwezigheid van verloskundige zeer belangrijk door HELLP-syndroom, maar ook met ongecompliceerde zwangerschap zou ik de aanwezigheid van een verloskundige zeer waarderen.

  5. Meta on Monday September 17, 2012 at 17:01

    Grappig, ik volg ecomama een week en dan nu al zo’n interessant onderwerp. Laat ik nu net zelf verloskundige zijn. Ook ik ben wel eens te laat gekomen bij een bevalling, vaak gaat het dan heel snel en vaak ongecompliceerd, gelukkig. Helaas maken we dat natuurlijk ook wel anders mee. Ik zie mijn werk als nuttig. Ik ben een poortwachter voor normaal en afwijkend. Gelukkig kunnen vrouwen heel goed zelf bevallen en hoef ik eigenlijk nooit veel te doen behalve coachen (indien gewenst) en ondersteunen. Ik heb alle vertrouwen in het lichaam van een vrouw en ongeboren kind! Zo hoef je echt niet altijd bij persdrang te voelen of een vrouw helemaal open is, haar lijf spreekt boekdelen! En ook een foetus heeft een enorme aanpassingscapaciteit! Ik hoop niet dat vrouwen masaal alleen gaan bevallen. Er zijn genoeg verloskundigen die gewoon er naast kunnen en willen zitten zonder iets te doen. Uiteindelijk beslist een vrouw wat er met en aan haar lijf gebeurd. Toch denk ik dat niet alle vrouwen de risico’s die er soms zijn kunnen overzien. Mijn advies: bespreek je wensen en de eventuele risico’smet je verloskundige en maak vervolgens je besluit! Dat noemen we ook wel informed consent. Uiteindelijk ben je baas over je eigen lijf. Ik zou het alleen erg jammer vinden als het mensenlevens kost door gebrek aan kennis als dat ook anders kan. Ook is het heel erg schadelijk voor de gezondheid als er ingegrepen wordt terwijl dat niet nodig is. Een goede verloskundige begeleid en leidt niet.

  6. Joel on Tuesday September 18, 2012 at 13:52

    Interessant onderwerp, zeker omdat ik zonder verloskundige ben bevallen.
    Mijn oudste werd geboren in het ziekenhuis, wat een gedoe en een bemoei eEn kamer vol dokters/zuster en nota bene tijdens mijn bevallen werd al het personeel verwisseld! want het was wisseling van de wacht…kortom voor ons een bevalling waar we niet blij van werden.
    Tijdens mijn 2de zwangerschap besloten we dat ik thuis zou bevallen, een stuk rustiger naar mijn idee, dan in het ziekenhuis.
    Zwangerschap verliep redelijk goed en een dag na de uitgerekende datum kreeg ik weeen…die zo snel achter elkaar kwamen dat de verloskundige een half uur te laat was! ik ben alleen bevallen, mijn man ving ons meisje op … dit was voor ons een heel speciaal moment die wij echt samen hebben beleefd!
    Na deze ervaring weet ik dat mijn lijf een bevalling helemaal zelf kan doen, alles ging vanzelf.
    Mijn 3de zwangerschap beviel ik ook thuis, stiekem hoopte we dat het weer zo snel zou gaan net als bij de 2de maar helaas was dit niet zo. Ik heb een snelle bevalling gehad maar hier waren de verloskundige én de kraamzorg wel bij…ik vond dit echt te druk, ze zaten met een stoel in de woonkamer te kijken hoe ik mijn weeen lag weg te puffen…Nee mocht er ooit nog een 4de komen dan moet dat anders! Ik weet niet of ik voor een DIY bevalling zou gaan, maar de kraamzorg en verloskundige op een stoeltje erbij dat word het zeker niet.

  7. Maaike on Wednesday September 19, 2012 at 22:42

    Ik snap heel goed dat je het eigenlijk alleen wilt doen met je partner erbij… maar de risico’s vind ik niet te overzien. Misschien zijn er tussenvormen mogelijk? Verloskundige in een andere kamer die erbij geroepen kan worden zodra er iets mis is? In overleg uiteraard…
    Kijk, natuurlijk zijn we erop gebouwd om vanzelf te bevallen, maar vergeet niet hoeveel bevallingen vroeger eindigden in sterfgevallen. Ik ben aan de ene kant echt niet blij dat mijn laatste bevalling eindigde in een keizersnee, maar aan de andere kant, zonder die mogelijkheid waren kindlief en ik gewoon doodgegaan. (Zoontje was te groot en paste niet door mijn bekken heen)

  8. Paula on Friday September 21, 2012 at 9:29

    Bijzonder onderwerp.
    Persoonlijk vond ik het erg fijn dat mijn verloskundige bij de bevalling aanwezig was. Ik ben in bad bevallen en ze was erg echt om te coachen en hield zich verder ook heel mooi ‘afwezig’. Mijn vriend kon er zo ook echt voor mij/ons zijn, zonder zich zorgen hoeven te maken over de ‘medische kant’. We hadden van tevoren een bevalplan opgesteld, waar heel veel rekening mee gehouden werd. Echt een aanrader. Voor degene die graag zo min mogelijk mensen om zich heen willen, zat ik net als Maaike aan de tussenvorm te denken (net een andere kamer, maar wel dichtbij). Mocht ik bij mijn volgende bevalling het zonder verloskundige moeten doen, dan weet ik dat dit prima kan en dat er een super mooie wisselwerking is tussen moeder en kind. Ik zal er zelf alleen niet bewust voor kiezen.

  9. Nelleke on Sunday September 23, 2012 at 14:38

    Ik ben zelf erg blij met mijn twee ziekenhuisbevallingen. Ik kon me heerlijk terugtrekken op de kraamsuite, en hoefde me nergens zorgen om te maken: alles werd geregeld. Hulp was er alleen als we daar om vroegen. En het idee dat er ingegrepen kon worden wanneer het mis zou gaan vond ik ook een geruststellend idee.

  10. Chris on Tuesday September 25, 2012 at 19:55

    Erg boeiende discussie! Ik kan het niet laten om even te reageren.
    Persoonlijk vind ik dat er soms wat te romantisch over bevallingen wordt gepraat/gedacht. Natuurlijk kan een vrouw zelf bevallen en natuurlijk zou het heel bijzonder zijn om dat alleen met je partner te doen, maar het verloskundige beroep is natuurlijk niet voor niets ontstaan. Blijkbaar is het door de eeuwen heen gebleken dat hulp bij een bevalling de kans op een goede afloop vergroot. Het zal vast vaak goed gaan, maar het gaat natuurlijk om die keren dat er complicaties zijn. Verloskundigen zijn opgeleid om hiermee om te gaan, ik niet en mijn partner ook niet.
    Mijn eerste kindje is doodgeboren met ruim 38 weken. Dit had niets te maken met het wel of niet aanwezig zijn van een verloskundige. Ik zeg dit alleen omdat ik dus uit ervaring kan zeggen dat hoe klein de kans ook is dat het mis gaat, als je het eenmaal een keer hebt meegemaakt, weet je dat het romatische idee van alleen bevallen het risico echt niet waard is. Ik ben dan ook heel gelukkig met de heel erg onnatuurlijke bevalling in het ziekenhuis van mijn tweede kindje.

  11. Laat de zon schijnen! on Monday September 2, 2013 at 17:32

    Tja, de meningen zijn verdeeld wat ik hier zoal lees.

    Belangrijkste is..wat trekt je aan?
    Ik ben van mening dat er tegenwoordig teveel regie wordt overgenomen en heb ook geen goede ervaringen met verloskundigen. Momenteel ben ik 34 weken zwanger van een eerste kind. Het is en blijft jouw lichaam.

    Ik durf absoluut zo ver te gaan dat ik verloskunde kan scharen onder moderne legale aanranding. Ze gaan immers ‘standaard’ bij jou naar binnen. Ze voelen al die weken jouw buik, jouw kind. En controle…die is er niet. Het is een illusie. Illusie om je binnen een systeem te behouden. Uiteindelijk krijgen zij er voor betaald. Maar of zij het met hart en ziel doen? En of ze bewust zijn van het feit dat zij een ander mens aanraken? Dus respect en eerbied hiervoor hebben? Vaak niet…

    Zijn inderdaad poortwachters en nodig wanneer het minder goed afloopt. Maar niet op voorhand ter controle. Wanneer jij goed eet (biologisch en geen groeihormomen of GMO troep wat niet eens eten kan heten) en emotioneel goed in je vel zit kan je lichaam alles zelf. Het is onze natuur. We hebben als vrouw zijnde de kracht, de enige kracht om een nieuw leven te laten beginnen en ter wereld te brengen. En voor de levens die niet mochten komen is het jammer maar c’est la vie. Een kind is niet onze eigendom en een bevalling/ zwangerschap hoeft niet altijd goed af te lopen….zo voorkomt men ook overbevolking op een natuurlijke wijze. Het gaat erom wat je leert van de ervaring van het zwanger zijn of de bevalling zelf. Geniet van elke stap..de reis en niet het doel.

    We kunnen het zelf…als je er maar in gelooft.



Viva mama!

Heerlijke verhalen van andere ecomama's. Lijkt het je ook leuk om als Viva mama op deze site te staan?
Meld je aan via info@ecomama.nl.

Viva la Mama! Frédérique
Viva la Mama! Suzan
Viva la Mama! Marjolein
Viva la Mama! Louisa
Viva la Mama! Miriam